مشروح خبر یا مطلب:

دکتری- ارائه چارچوب ساختار سازمانی اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی

دکتری- ارائه چارچوب ساختار سازمانی اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی


عنوان رساله/پایان نامه

ارائه چارچوب ساختار سازمانی اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی

نام دانشجو

سید حسین جلالی

مقطع تحصیلی

دکتری

رشته تحصیلی

مدیریت بازرگانی سیاستگذاری بازرگانی

استاد راهنمای اول

دکتر طهمورث حسنقلی‌پور

استاد راهنمای دوم

-

استاد راهنمای سوم

-

استاد مشاور اول

دکتر علی حیدری

استاد مشاور دوم

دکتر سید محمد اعرابی

استاد مشاور سوم

-

استاد داور اول

دکتر اسداله کردنائیج

استاد داور دوم

دکتر محمدرضا حمیدی‌زاده

استاد داور سوم

دکتر محمدعلی شاه‌حسینی

استاد داور چهارم

دکتر نیما گروسی مختارزاده

روز دفاع (مثلا: دوشنبه)

سه شنبه

تاریخ دفاع (مثلا: 15/11/1397)

4/4/1398

ساعت دفاع (مثلا:  14:30)

8 صبح

مکان (ساختمان و کلاس)

ساختمان الغدیر، تالار جنبی

چکیده رساله/پایان‌نامه

کلیدواژه اتحاد استراتژیک در دو دهه گذشته بیش از پیش مورد اقبال محققان، مشاوران و مدیران قرار گرفته است. حجم قابل‌توجهی از مقالات منتشره در نشریات معتبر مدیریتی به مسئله اتحادهای استراتژیک اختصاص یافته و اقدام به اتحاد به یکی از گزینه‌های محبوب مدیران بنگاه‌های تجاری تبدیل شده است. با وجود آنکه مدل‌ها و الگوهای فراوانی برای تعیین هدف، ارزیابی مطلوبیت اتحاد، انتخاب شرکا و استراتژی ورود به اتحاد از سوی محققان توسعه یافته است؛ نرخ شکست اتحادها همچنان بسیار زیاد است و همین مسئله کارآمدی اتحادهای استراتژیک را محدود ساخته است. شواهد تجربی نشان می‌دهد معضلات ساختاری و الگوهای سازمانی حاکم بر اتحادها نقش اصلی را در عدم‌دستیابی به اهداف موردانتظار از شکل‌گیری اتحادهای استراتژیک و در نتیجه شکست آنها دارند. با این‌حال، سهم مطالعاتی که سازماندهی و طراحی ساختار اتحادها را در کانون توجه خود قرار داده‌اند، اندک است و پیشینه نظری و تجربی پیرامون ساختار اتحادهای استراتژیک پراکندگی قابل‌توجهی دارد. این مسئله برای اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی شکل پیچیده‌تر و نامعین‌تری به خود می‌گیرد و پیشینه نظری و تجربی علیرغم توجه به مسائلی از قبیل گزینش شرکا، تنوع ساختار حقوقی یا نوع اقدامات مشترک؛ به ندرت به ساختار اتحادها از منظر اصول طراحی سازمان پرداخته است. بر این اساس، تحقیق حاضر به ارائه چارچوب ساختار سازمانی اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی پرداخته است و به دنبال آن است تا ساختار اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی را با توجه به ابعاد طراحی سازمان، ابعاد قابلیت رابطه‌ای اتحادها و شرایط بستر تشریح کند. از حیث روش‌شناختی، این رساله دکتری با رویکردی اکتشافی و کیفی از روش نظریه‌پردازی بر مبنای موردکاوی چندگانه بهره گرفته است. فرایند موردکاوی در این پژوهش بر مبنای شواهد برآمده از 9 موردکاوی و انجام تحلیل‌های درون‌موردی و میان‌موردی به پیش رفته است و خروجی‌ها در قالب یک پیکربندی از انواع الگوهای ساختاری اتحادهای استراتژیک و چارچوبی از مقتضیات ساختاری در قالب مجموعه‌ای از گزاره‌ها ارائه شده‌اند. پیکربندی الگوهای ساختاری اتحادهای استراتژیک سه دسته الگوی پارلمانی، کمیته‌ای و تکنوکراتیک را از همدیگر تفکیک می‌کند و وضعیت متغیرهای کلاسیک طراحی سازمان از جمله تمرکز، رسمیت، پیچیدگی، نظارت و ارتباطات را در هر کدام از این الگوها به تصویر می‌کشد. به علاوه، برهم‌کنش مولفه‌ها در سه دسته ابعاد طراحی ساختار (تمرکزگرایی، رسمیت‌گرایی، تخصص‌گرایی، روابط میان‌سازمانی، روابط درون‌سازمانی)، قابلیت رابطه‌ای (هماهنگی، ظرفیت یادگیری، اعتماد) و شرایط بستر (پویا، ایستا) مجموعه‌ای از 30 گزاره را پدید آورده است که استخراج ترکیب‌های مختلف ساختاری را امکان‌پذیر می‌سازد. این گزاره‌ها که می‌توان آنها را در تحقیقات آتی به واسطه جمع‌آوری داده‌های کمّی مورد سنجش قرار داد، نمای تفصیلی‌تری از ساختار اتحادها را به تصویر می‌کشند. یافته‌های این رساله دکتری ضمن تشریح ساختار اتحادهای استراتژیک با شرکای بین‌المللی در بعد نظری، می‌تواند راهنمای عمل برای سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیرندگان سطوح مختلف ملی و بنگاهی به منظور شکل‌دهی و اداره اتحادهای استراتژیک باشد.